Van Eureka naar Petaluma

 

Vandaag gaan we richting San Francisco om onderweg de Avenue of the Giants mee te pikken en vervolgens een stuk over de US-1 langs de kust te rijden. We willen eindigen op de KOA in Petaluma wat 37 mijl ten noorden van San Francisco ligt. We wisten dat het een redelijk lange rit ging worden, dus stonden we vandaag maar vroeg op, om na het ontbijt snel de weg op te gaan. We reden natuurlijk via de snelweg 101-zuid om bij Pepperwood af te slaan de snelweg 254 op, welke parallel loopt aan de 101 maar door de dichte Redwood bossen van Humboldt Redwood SP rijdt. Direct bij de ingang van het park stonden al de eerste kleppers van Redwoods. We waren direct onder de indruk, kijk maar waarom.

 

Redwoods (of beter eigenlijk de Coasal Redwood) zijn oerbomen die in de prehistorie een groot gedeelte van de aarde bedekte. Helaas hebben ze een specifiek klimaat nodig wat vandaag de dag alleen nog langs een gedeelte van de Amerikaanse west kust bestaat. (bepaalde temperaturen en veel vocht in de lucht) Vandaar dat deze giganten onder de bomen (het zijn de hoogste bomen ter wereld) alleen hier nog te vinden zijn.

We gingen maar eens tussen de giganten rijden richting de eerste tussen stop, de 'Immortal Tree'. Een Redwood van ongeveer 950 jaar en (nu nog) 248ft. (76 meter)hoog is, die zo heet omdat hij diverse blikseminslagen waarbij de top (50ft.) eraf geslagen is, branden, aanslagen door houthakkers met bijlen en een grote overstroming heeft overleeft. Je zou kunnen zeggen dat deze boom wel wat kan hebben blijkbaar.

Hier nog even de souveniershop in geweest, waar ze prachtige bewerkte stukken redwood hadden, maar allemaal te groot (en te zwaar) om mee te nemen. Dus zonder aankopen deze keer weer verder tussen de Redwoods door. We zijn nog even gestopt bij de Eternal tree (een vrij dikke variant waar de mensen een kamer van ongeveer 4 meter doorsnede in gemaakt hebben. Leuk om eens te zien, maar niet meer dan dat. Snel maar weer verder. Een stuk verderop (ondertussen veel fot's gemaakt en gefilmd) kwamen we bij de Founders Tree (zo genoemd ter ere van de eerste groep mensen die een vereniging hadden opgericht ter behoud van de Redwood bossen) Deze kolos is 346,1ft. hoog (ruim 106 meter) hij was gewoon zelfs te groot om in 1 foto te vangen. Prachtig gewoon.

 

Vlakbij de Founders Tree ligt de voormalige hoogte kampioen. (de Dilligant Giant) Ligt? denk je. Ja helaas viel deze reus van 370ft. (ruim 113 meter) in maart 1991 om en moesten ze naar een nieuwe hoogste boom ter wereld zoeken. Maar liggen doet hij daar nog steeds en via een looppad kan je een kijkje gaan nemen. Zeer indrukwekkend mag ik wel zeggen. Je voelt je pas echt klein als je naast zo'n gevaarte staat.

Natuurlijk vraag je je af waarom bomen dan niet nog hoger  kunnen worden (dat deden wij in ieder geval wel voor deze reis) en dat komt omdat door de zwaartekracht er een limiet is aan hoe hoog een boom de sappen kan pompen om de top van water te voorzien, op aarde is de limiet dan ook iets van 116-120 meter hoog.

 

Natuurlijk hebben we nog meer Redwoods gezien (ontelbare zelfs) en vele foto's gemaakt, maar we moesten nog een lange weg vandaag dus zijn we net voor Phillipsville (na zo'n 30 mijl Avenue of the Giants weer de snelweg 101 opgedraaid om wat later de beroemde snelweg US-1  een stuk te gaan volgen. Het eerste stuk is met een camper als de onze best lastig, (weer heel intensief bergrijden) maar je moet eerst over de bergen heen alvoor je weer bij de kust aankomt. Maar dan in eens komt (gelukkig) weer de Stille oceaan in beeld. na enkele honderde meters snel gestopt om wat mooie plaatjes te schieten.

 

Van dit soort uitzichten wordt je ook weer slit. We blijven tenslotte Hollanders en hebben wat met water. En in dit geval is het ook nog eens een oceaan die je niet al te vaak te zien krijgt. Hierna zijn we langzaam de weg gevolgd om onderweg natuurlijk te genieten van het uitzicht. De US-1 is hier zo'n heerlijk kronkel weggetje (waren we ondertussen wel aan gewend geraakt) langs de kustlijn en volgde ook alle inhammen die de zee gemaakt had in het land, prachtig gewoon.

Helaas zat de tijd tegen en moesten we echt weer kilometers (mijlen natuurlijk) gaan maken om op een beetje schappelijke tijd aan te komen om de campground.we besloten dus maar om net ten zuiden van het plaatsje Albion de weg (snelweg 128) naar het zuidoosten te nemen richting de snelweg 101. Zo konden we dan weer wat snelheid maken richting San Francisco. die weg nam ons voor de laatste keer mee tussen de Redwoods door om na zo'n 54 mijl weer de 101 op te draaien en snel naar de campground te rijden. We gingen voor de verandering maar weer eens op een KOA staan (of we die nog niet genoeg gezien hadden, deze vakantie) Daar kwamen we om iets van kwart voor acht aan. Het bleek wel een hele mooie koa te zijn. (KOA-Petaluma) Hele nette plaatsen tussen bomen die ons heerlijk schaduw gaven. (was wel weer nodig met die hitte) Morgen de laatste etappe terug naar LA. (overmorgen alleen daar de camper nog opruimen en naar het hotel, om de volgende ochtend dan de camper weer in te leveren.

 

Dus voor nu doei en tot morgen.

Alex