Van Crescent City naar Eureka

 

Vandaag zouden we in Crescent City blijven en de Redwoods gaan bekijken. Het ging iets anders, want we besloten om toch langzaam door te rijden naar het zuiden via de snelweg 101 en onderweg de Redwood bomen te bekijken. Hierna gaan we dan weer onze camper stallen voor de nacht bij de volgende KOA langs de snelweg 101. (die bij Eureka) We reden na het ontbijt (weer lekker laat, want het werd weer een korte reis) de snelweg 101-zuid weer op om voorbij Crescent City bij de kust te ariveren Onze eerste ontmoeting met de Pacific Ocean was daar. Bij de 'ingang' van de Redwood National & State Parks (het is een hele verzameling van verschillende parken die de Redwood bomen beschermen) hebben we direct wat foto's gemaakt.

 

Hier werd ook direct gewaarschuwd voor de gevolgen van een aardbeving die in de kustgebieden een Tsunami kan veroorzaken. Hierna begon onze tocht door de bossen vol met Redwood bomen. We reden door de bossen met Redwood bomen en langs enkele stadjes. De super hogen bomen waren we nog niet tegen gekomen maar die zouden vanzelf komen. Helaas bleek later dat je dan echt de weg af moest en een stuk de bossen in moest lopen. (al wisten we dat de echte kampioenen pas morgen aan bod zouden komen als we de Avenue of the Giants gingen rijden) we kwamen er pas achter toen we een stuk verder het laatste park bijna uitreden en nog even stopte bij het zuidelijk visitor center. (wat stom zeg, en we hadden nog niet eens foto's gemaakt) We hadden weinig zin om weer terug te rijden over de erge kronkel weg die door de bossen liep en vooral over de heuvels) Helaas dus geen foto's van die mooie bomen. Wel heb ik een stuk gefilmd dus we kunnen dit stuk Redwood bos gelukkig nog altijd terugzien op film. (maar daar hebben jullie nu niets aan)

 

Wel kwamen we op een gegeven moment weer even langs de kustlijn te rijden en daar besloten we nog even te stoppen en van het uitzicht te genieten. Toen we stilstonden en ik de deur opendeed hoorde ik een luid geluid. Wat was dat? Even luisteren en toen wist ik het. Het was het geluid van zeehonden. (of eigenlijk Californische Zeeleeuwen) Het bleek dat we precies op een plek gestopt waren waarvandaan je prachtig op een rotspartij uitkeek waar een hele kolonie van die dieren lag te zonnebaden. Wat een toeval.

 

We vonden het een prachtig gezicht die beesten. (vooral door de verrekijker kan je ze bijna aanraken) En wat een herrie kunnen die beesten maken zeg. Toch nog iets moois gezien vandaag, maar van die Redwood bomen vonden we toch jammer. Maar zoals gezegt krijgen we nog een prachtige kans morgen als we de Avenue of the Giants en bezoek brengen, dus een ramp is het zeker niet. We hadden natuurlijk wel rekening gehouden met met tussenstops dus werd het ook vandaag weer een vroegertje, toen we de campground van de KOA net voor Eureka opreden. Na de full-hookup weer geregeld en aangesloten te hebben. Besloten we allemaal om dan maar eens te genieten van de rust en een middag dutje te doen. We werden allemaal laat wakker dus werd het een laat avond eten, maar daarom niet minder lekker. Hierna wat TV gekeken en er maar weer vroeg in gedoken.

 

Morgen gaan we dus zeker de Giganten tussen de bomen bekijken (en fotograferen) en een stuk via de beroemde snelweg 1 langs de kust rijden.

 

 

 

Dus voor nu doei en tot morgen.

Alex