Sunset Crater NP en Lowell Observatorium

 

Voor vandaag hebben we Sunset Crater (een Vulkaan) en het Lowell observatorium (de plek waar Pluto ontdekt is) op het programma staan. We hoefden wederom niet echt vroeg op omdat beide vlakbij of in Flagstaff gesitueerd zijn. Na wat koffie en een ontbijtje gingen we om ong. 10:45 uur op pad. We wilde eigenlijk iets vroeger weg, maar omdat mams met haar hoofd erg hard tegen de rand van een kastje aankwam, hebben we haar maar even laten bijkomen. Na een pijnstiler en even rust konden we alsnog op pad. Op naar Sunset Crater NP. We reden dus weer de snelweg 89-noord op om na iets van 15 mijl het nationaal park in te rijden.

Sunset Crater is de jongste vulkaan uit een hele keten van vulkanen die net ten noorden van Flagstaff ligt. Alle 'bergen' die je in de omgeving ziet zijn ontstaan door vulkanische activiteit. De eerste stop was het visitor centre waar het onstaan van dit gebied uitgelegd wordt en hoe vulkanen ontstaan. Sunset Crater is ontstaan bij een uitbarsting rond 1020 AD. en is voor het laatst actief geweest rond het jaar 1250. Het is voor een vulkaan dus nog een jonkie. Na het bezoek aan het visitor centre zijn we verder doorgereden naar het Lava flow nature trail, alwaar we een korte trail (1 mijl) gingen lopen door en over het lava veld wat onderaan de vulkaan ligt. Helaas mag je de vulkaan zelf niet op. (en dat is misschien maar beter ook, want je weet maar nooit, haha) Het is voor ons de eerste vulkaan (met lavaveld) die we in levende lijve zien dus dat maakt het allemaal nog interessanter. Het is toch wel erg bijzonder om zo tussen de restanten van een uitbarsting to lopen. Zeer indrukwekkend. (zie foto's)

 

 

 

Na deze wandeling zijn we iets terug op de route gestopt bij de Bonito lava flow. (een uitgestrekt lavaveld wat gevormd is door de uitbarsting van 1180. Aan de overkant van de weg begon een trail die je boven op de lenox crater (een van de vele craters die bij de uitbarstingen zijn ontstaan) bracht. Het is maar een trail van een kwart mijl, maar staat omschreven als een extreem zware. Je gaat namelijk praktisch recht de vulkaan op, wat al zwaar is, maar je moet ook nog lopen door het 'gravel', (bestaande uit as en gruis wat de vulkaan uitgespuwd heeft) wat de trail extra zwaar maakt. Deze trail zijn Daniel en ik toch maar eens gaan doen en eenmaal hijgend boven gekomen had je een mooi uitzicht over de crater (ondertussen moeilijk te herkennen door alle bomen die er nu groeien, zie foto)

 

 

Na enkele uren bij dit bijzondere natuurverschijnsel te hebben doorgebracht werd het tijd om weer te gaan. We vertrokken richting het beroemde Lowell Observatorium. Omdat we allemaal zeer geinteresseert zijn in astronomie (niet te verwarren met astrologie) was dit natuurlijk een verplicht nummer. Het Observatorium ligt op een heuvel aan de andere kant van de stad, maar door de snelweg 89 weer terug te volgen rij je er simpel naar toe. (Een gedeelte van die weg loopt over de oude originele Route-66, dus die hebben we ook nog gereden, althans een stukje) Het observatorium is gebouwd in 1896 door Percival Lowell. Een rijke amerikaan die zijn tijd wilde gebruiken voor een studie van de planeet Mars. Later (nadat er ondertussen 8 planeten bekend waren) vulde hij zijn tijd met het zoeken van de nog niet gevonden 9de planeet. Onderzoekers wisten in die tijd door berekeningen dat er een 9de planeet moest zijn welke de banen van de andere planeten licht beinvloed. Helaas heeft hij de ontdekking zelf niet mee mogen maken, want hij stierf 15 jaar voor de ontdekking van die 9de planeet, die we nu Pluto noemen. Clide Tombough de man die Pluto vond met de fotowisselaarWrang is wel dat na de ontdekking van Pluto men is gaan terug zoeken op de foto's die Lowell zelf nog heeft gemaakt en op een van die foto's bleek Pluto te staan. Hij had het alleen toen zelf nog niet door dat dit het object was wat hij zocht.

 

We kwamen om iets van 15:10 uur aan bij het observatorium. De laatste rondleiding begon om 16:00 uur, dus hadden we nog tijd genoeg om de tentoonstelling over de diverse aspecten van de astronomie te bezichtigen. De rondleiding duurde ongeveer drie kwartier en de gids liet ons alle belangrijke en historische plekken zien. Als eerste gingen we naar de Koepel waar de beroemde 24" Clark telescoop stond die Lowell gebruikte voor zijn studies van de planeet Mars. Eindelijk kregen we dan die beroemde telescoop van het nog beroemdere merk 'Alvin Clark and sons' te zien. Wat een apparaat zeg. Wat zou ik die graag willen hebben. Deze telescoop is dus mooi 110 jaar oud en wordt nog steeds gezien als de beste telescoop ter wereld van die grote. (zie foto)

Hierna brachten we een bezoek aan de kleinere (maar beter bruikbaarder voor planeten jacht) telescoop die gebruikt is voor de zoektocht naar Pluto. Deze telescoop is gekocht na de dood van Lowell omdat hijzelf toendertijd geen geld meer had om deze aan te schaffen. Met deze telescoop maakte men foto's van een stuk van de hemel (met steeds een tussentijd van 6 dagen) om later deze foto's met elkaar te vergelijken om zo Pluto te vinden. (zie foto)

De laatste stop tijdens de rondleiding was de bibliotheek waar de machine stond die de ontdekker van Pluto gebruikte om de foto's die genomen waren met elkaar te vergelijken. De zogenaamde fotowisselaar. Dat is een machine waarmee je snel kan heen en weer schakelen tussen twee foto's en zo een eventueel verschoven lichtpunt kon vinden. (dit omdat sterren niet waarneembaar verschuiven en een planeet wel)

 

Hiermee was de rondleiding afgelopen, maar wij en een paar geinteresseerden bleven nog even plakken om met de gids te praten, waardoor de rondleiding alles bij elkaar bijna anderhalf uur duurde. Nog snel wat souveniers gkocht in de shop aldaar en toen snel weer naar de campground voor een rustige avond.

 

Voor nu de groeten en tot morgen.

Alex