Antelope Canyon en Horshoe Bend

 

Vandaag gaan we een van de meest gefotografeerde stukjes op aarde bekijken, Antelope Canyon. Daar hebben we ook weer echt naar uitgekeken. Antelope Canyon is een scheur in de grond (van boven gezien dan) welke door water uitgeslepen is tot een smalle doorgang door de rotsen. De canyon is in 1931 pas ontdekt door een Navajo meisje die in de buurt schapen aan het herden was. De canyon kreeg zijn naam doordat er vroeger Antilopen schuilde en 'woonde'. De Canyon ligt in een Navajo reservaat dus moet er een vergunning aangeschaft worden om op hun land te mogen komen. (natuurlijk geregeld door de Navajo indianen die de tours runnen) Zelfs met de vergunning valt de prijs erg mee, totaal iets van tegen de 30 dollar aan. Wat natuurlijk geen geld is voor een bezoek van een uur (excl. de ritten van en naar de canyon) aan dit natuurwonder.

 

We hebben een reservering voor de tour van 11:30 uur. Dat is de beste tijd om te gaan, omdat dan de lichtinval op zijn allermooist is. (althans dat schijnt en dat gaan we dus zelf maar eens zien) Om 11:20 moesten we ons melden voor het kantoortje (we waren er al om 11:00 uur) Er stond ook een cameraploeg uit Japan te wachten die een prive tour geregeld hadden. (ja, weer een cameraploeg. Of we ze aantrekken of zo. Maar deze keer geen interview met ons, ze kwamen voor de Antelope Canyon) Om 11:30 uur stapte we in de 'monstertruck' waarmee het bedrijfje ook adverteert. (zie foto)

Het is een rit van 20 minuten naar de Canyon. 10 minuten over de weg en 10 minuten over een zandweg. (in Navajo gebied) Dan is het zover, we komen aan bij de ingang van Antelope Canyon. In eerste instantie lijkt het niet meer dan een scheur in de rotswand. (en dat is het feitelijk ook) Onze gids gaf aan dat ze (het was een Navajo mevrouw) ons door de canyon heen zou leiden tot het eind van de canyon en op de terugweg konden we zelf onze gang gaan. Onderweg vertelde ze ons hoe de diverse gedeeltes van de canyon genoemd werden en waar je moest staan om de mooiste foto's te kunnen maken. Het valt toch niet altijd mee om goed foto's te maken als er zoveel mensen in een relatief kleine ruimte lopen. (een mannetje of 24) Maar het resultaat mag er toch wezen. (zie foto's onderaan de pagina)

 

Nadat we weer terug waren bij het kantoor vanwaar we vertrokken waren zijn we gaan lunchen in de Dam Bar & Grill. (een restaurant vlakbij het kantoor van Antelope Canyon tours) Paps en mams hadden het vette eten wel even gezien en namen iets anders, maar Daniel en ik namen de 'Dam Big Burger'. En die was inderdaad groot, eigenlijk te groot, maar wel lekker. Na dit feestmaal zijn we weer richting hotel/camper gegaan. (Daniel en ik zijn nog even snel postzegels voor de kaarten wezen halen bij de US postal services) Pa was erg moe van de ochtend (hij had weer erg last van de warmte en was wat kortademig door z'n bronchitis) en ging rusten op de hotelkamer. Ma, Daniel en ik zijn toen naar Horshoe Bend gereden, wat net buiten Page ligt aan de snelweg 89-zuid. Horshoe Bend is een kronkel in de Colorado rivier in de vorm van een hoefijzer. Net uit de camper kwamen we deze rakker tegen.

Hij zat rustig op een steen te genieten van de zon, terwijl een collega van hem snel weg kroop onder een steen. Na een wandeling van driekwart mijl kwamen we aan bij de rand van het stuk van de canyon wat Horshoe Bend genoemd wordt. Morgen gaan we dit fenomeen vanaf de rivier bekijken, maar eerst eens van boven dit uitzicht zien.

Na dit kleine uitstapje zijn we terug gereden naar de parkeerplaats van het hotel. (onderweg nog even geshopt bij de Safeway supermarkt) Terug bij het hotel hebben we wat gerelaxed en wat aan de website gewerkt. toen maar vroeg slapen, want moe waren we op de een of andere manier wel. (komt natuurlijk van alle indrukken die we opgedaan hebben.

 

De Groeten en tot morgen.

Alex