Yosemite National Park Deel 2

 

Na het voorvalletje met het bier gingen we maar weer een stukje terug richting uitgang. Bij Yosemite falls weer uit de camper gesprongen om dit spectakel eens van dichtbij te bekijken. Daniel en ik zijn toen naar de Lower Yosemite fall gelopen om daar aangekomen in een nevel van water het neerstorten van het water te bezichtigen. (zie foto's)

Dat was heel verfrissend. Als je onderaan het pad staat is het erg warm. (althans dat was het die dag, maar waarschijnlijk bijna altijd rond deze tijd van het jaar)

Na het pad omhoog gelopen te hebben kom je aan bij de waterval en daar zakt de temperatuur een stuk door al dat water. Onderweg weer terug naar beneden voel je de temperatuur weer stijgen. Bijna beneden aangekomen kwamen we bij een afsplitsing in het pad waarvandaan je een trail naar Mirror Lake kon lopen. De onverharde trail liep langs de rotswand op en neer en was volgens het bordje ong 4,6 Miles (zo'n 7,5 km) lang. Het leek ons iets te ver, maar we gingen het pad toch een klein stukje verkennen. Tijdens het lopen kreeg Daniel er toch wel erg zin in om maar eens bij Mirror Lake te gaan kijken en na wat aandringen ging ik accoord. Achteraf zeeeer de moeite waard en ik was blij dat we de trail gelopen hebben. Onderweg waren we enkele keren even het pad kwijt (was natuurlijk heel onduidelijk hoe het precies liep doordat het pad expres al jaren niet meer bijgehouden wordt, maar uiteindelijk kwamen we altijd weer op de juiste trail  terecht).

 Dat we even op de weg terecht kwamen kwam goed uit want nog geen 40 meter verderop besloot een hert om over te steken. (zie foto) Dat kom je toch ook niet alle dagen tegen. Na enkele tientallen meter langs de weg gelopen te hebben zagen we aan de overkant de trail weer lopen dus snel weer het goede pad opgegaan. Iets later kwamen we een redelijk groot obstakel tegen, een waterval die dwars over het pad stroomde. We lieten ons niet kennen en Daniel ging eens kijken of we er doorheen konden. De kracht van het water was wel sterk, maar niet zo sterk dat we van onze sokken gespoeld werden.

Nadat we de waterval doorgewaad waren (wel even sokken en schoen uit natuurlijk) heb ik even achterom een foto gemaakt want ik geloof het zelf bijna nog niet. (zie foto) Op de foto lijkt het niet zo spectaculair, maar achter ons liep nog een man die er toch echt niet door durfde en achter bleef bij de waterval. (we hebben hem nooit meer gezien, haha) Ook andere delen van het pad waren niet echt makkelijk te bewandelen. (maar goed dat pa en ma niet mee gegaan zijn, want deze stukken waren niet te doen voor hun) Het waren stukken die bestonden uit lossen, naar beneden gevallen, rotsen en stenen. Het leek er wel op of we besloten hadden te gaan bergbeklimmen (zie foto)

, maar dat was niet onze bedoeling geweest. gelukkig zijn we nog jong (ahum) dus was het een eitje voor ons. Onderweg hebben we nog diverse dieren gezien zoals eekhoorntjes (de gewone eekhoorn en de grondeekhoorn) en spechten. Vooral de spechten waren wel bijzonder, omdat we tijdens het lopen dan ineens het bekende woody woodpecker geluid hoorden en na wat zoeken we hem in de boom zagen zitten en pikken. Na bijna 2 uur lopen kwamen we eindelijk aan bij Mirror Lake. Zoals eerder gezegt was het de tocht echt waard. Wat een uitzicht, zo uit een film. Mochten jullie willen weten waarom Mirror Lake, Mirror Lake heet dan hoef je alleen naar de foto te kijken. (zie foto) We hebben hier even uitgerust van de trip en vooral ademloos genoten van het uitzicht.

 Vanaf deze stek heb je ook een schitterend uitzicht op Half Dome. Je staat er bijna recht onder. Na een tijdje werd het tijd om weer terug te gaan naar de camper, want paps en mams hebben al lang op ons moeten wachten. Dus om iets tijd te winnen zijn we via het fiets/looppad terug gegaan. Deze route was korter en vooral veel makkelijker, omdat dit gewoon via een geasfalteerd pad liep. Weer bij de camper aangekomen hebben we pa en ma geinformeerd over de schitterende tocht. Gelijk mijn blaren even behandelt (ja, ik geef het toe. Ik ben dit soort uitstapjes niet meer gewend). Het werd ondertussen al laat, dus werd het tijd om de camping weer op te zoeken. Op de camping nog wat gegeten en deze pagina gemaakt. meer is er vandaag niet te vertellen.

 

Groeten,

Alex